ความสำราญในวัย ไม่รู้เดียงสา

ถ้าพวกเราทดลองหลับตารำลึกถึงภาพ ยุคที่จำความได้ว่า ขณะนั้นพวกเรามีความรู้สึกยังไงกันบ้าง แล้วก็ลองนึกดูสหายยุคอนุบาล

และก็ตัดภาพมาที่ครอบครัวพวกเรา ไปเที่ยวอยู่กับคุณพ่อกับคุณแม่หรือความกล้าหาญต่างๆที่พวกเราทำขึ้น ล้วนแต่เป็นความสุขเมื่อเยาว์วัยที่พวกเราเคยก้าวผ่านมาด้วยกันทุกคนแล้วก็ในวันนี้หลายท่าน คงจะมิได้นึกถึงเรื่องราวต่างๆก่อนหน้าที่ผ่านมาในวัยเด็กด้วยเหตุว่าไม่ว่าจะเป็นหน้าที่การงานหรือเรื่องเรียนที่พวกเราจำต้องรับผิดชอบอีกเยอะมากจนถึงเกือบจะไม่มีเวลาพักผ่อนหรือคิดเรื่องอื่นด้วย
น่าเชื่อเลยว่าหลายคน มัวลุ่มหลงนึกถึงปัญหาชีวิตและก็เรื่องราวในวันพรุ่งว่าจะกำเนิดอะไรขึ้นจนกระทั่งลืมมองดูย้อนไปถึงเรื่องราวในวันวานคุณเคยคิดไหมในวัยเด็กของคุณก็อาจจะเป็นทุกข์แบบเดียวกันแต่ว่าเรื่องราวต่างๆนั้นมองไม่ยิ่งนักร้ายแรงราวกับเรื่องที่พวกเรากำลังเผชิญในช่วงเวลานี้ โน่นก็เป็นเพราะเหตุว่าคุณผ่านขณะนั้นมาได้แล้ว
ทั้งเรื่องราวทั้งยังสุขแล้วก็ทุกข์ที่เกิดขึ้นเมื่อครั้งที่พวกเราเป็นเด็กพวกเราจะพบว่าตอนนั้นพวกเราไม่เคยจะนำความทุกข์ทรมานต่างๆประจำตัวมาถึงห้องนอนเลย เพราะว่าพวกเราไม่เคยมองเห็นเด็กผู้ใดกันแน่นอนไม่หลับ แม้กระนั้นพอเพียงคุณพิจารณาหรือเปล่าเพียงพอเวลาเริ่มผ่าน พวกเราเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่มีทั้งยัง การเล่าเรียน งานการ ครอบครัว
♥ความทุกข์ใจของพวกเราเริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆเรื่อยพวกเราก็ชอบไม่ปลดปล่อยให้ปัญหาถูกปรับปรุงแก้ไขแม้กระนั้นพวกเราชอบนำมันมาคิดในระยะเวลาที่ความสบายของพวกเราทั้งยังในเวลาของครอบครัว
ในระยะเวลาก่อนนอน และก็ยังรวมทั้งเวลาท่องเที่ยวแตกต่างจากในช่วงเวลาที่พวกเราเป็นเด็กอย่างยิ่งซึ่งใครๆก็สามารถรับทราบได้ ที่พวกเราสามารถจะกองความทุกข์ใจไว้เพื่อไม่ให้มันประจำตัวพวกเราในตอนที่พวกเราเล่นกับเพื่อนฝูงๆแต่ว่าหากช่วงนี้ถ้าเกิดพวกเราเป็นทุกข์ อยากที่จะให้ทุกคนทดลองหันกลับมาปฏิบัติตัวราวกับเด็กอีกที
ให้ตัวของพวกเรานั้น ได้ดูความทุกข์ทรมานเกิดเรื่องที่ปรับปรุงขณะที่เหมาะสมคิดแล้วก็กองมันไว้ที่ตรงนั้นในช่วงที่ความสำราญของพวกเราเพียงเท่านี้ ชีวิตของพวกเราก็จะมีช่วงที่ความสำราญมากเพิ่มขึ้นเรื่องราวในยุคเด็กของคนแต่ละคนบางทีอาจต่างกันแม้กระนั้นไม่ว่าชีวิตของพวกเราจะสุขหรือจะทุกข์พวกเราก็ผ่านช่วงนั้นได้จนกระทั่งขณะนี้
แม้ในช่วงเวลานี้ชีวิตของพวกเราประสบเจอกับปัญหาหรือเป็นทุกข์มากขึ้นทดลองหวนคิดไปถึง ความรู้สึกเมื่อไร้เดียงสา อีกสักหนึ่งครั้งไม่แน่ว่าคุณอาจจะมองเห็นทางแก้มันมากยิ่งกว่าที่คุณนั่งแลเห็นแม้กระนั้นความทุกข์ใจที่กองไว้อยู่ด้านหน้าเพียงอย่างเดียว เพราะเหตุว่าวันตอนที่ผ่านมานั้น มันช่างหอมหวานรวมทั้งเป็นตอนๆที่ยอดเยี่ยมในชีวิตก็เป็นไปได้

Author: Pedro Martinez